Kısa cevap
Lead magnet, e-posta adresi karşılığında verilen indirilebilir bir rehber, kontrol listesi ya da şablondur. Alıcının satın almadan önce yaşadığı tek sorunu seçin, ona uyan kısa bir belge hazırlayın, açık mı formlu mu olacağına karar verin ve başarıyı gelen taleplere bakarak değerlendirin.
Şöyle düşünün: mutfak tadilatı yapan kurgusal bir firma, sitesi için uzun bir “Mutfak Tadilatı E-Kitabı” hazırlıyor. İndirme sayısı güzel görünüyor, ama indirenlerden kimse teklif istemiyor. E-kitap herkese uyacak genel bilgilerle dolu; tadilata karar vermek üzere olan kişinin asıl sorusu ise başka: önündeki teklifleri birbiriyle nasıl karşılaştıracak? Aynı firma bu soruya cevap veren tek sayfalık bir karşılaştırma kontrol listesi hazırlasa, adresini veren kişi tam aradığını almış olur. Bu yazıdaki tüm örnekler bu uydurma, genel firmaya aittir; gerçek bir müşteriyi ya da sonucu anlatmaz.
E-kitap ve rehber (lead magnet) nasıl hazırlanır diye bakıyorsanız önce adı koyalım: lead magnet, ziyaretçinin e-posta adresi karşılığında aldığı indirilebilir bir belgedir. Rehber, kontrol listesi, şablon ya da hesap tablosu olabilir. Buradaki dürüstlük ölçütü somut: adresi veren kişi işine yarayan bir şey alır ve sonrasında ne geleceğini bilir. Gmail gönderen yönergeleri de aynı yöne bakar: yönergeler, sizden ileti almak için kaydolmamış kişilere ileti göndermemenizi söyler.
Formun listeye nasıl bağlandığı, onay e-postası ve liste temizliği e-posta listesi nasıl büyütülür yazısında var. Sayfanın genel düzeni açılış sayfası nasıl hazırlanır yazısında yer alıyor. Konuların ayın planına nasıl oturacağı B2B içerik planı yazısında var. Burada yalnızca rehberin kendisini ele alıyoruz.
Sekiz adımda yol
Sorun seçilir, biçim seçilir, ana hat ve metin yazılır, PDF hazırlanır. Sonra rehberin açık mı formlu mu olacağına karar verilir, sayfa ve form kurulur, teslim e-postası gönderilir ve sonuç gelen taleplere bakılarak ölçülür. Aşağıdaki şekil sekiz adımı sırasıyla gösteriyor.
1. Alıcının satın almadan önce yaşadığı sorunu seçin
Rehberin konusu, alıcının satın almadan önce yaşadığı bir sorun olsun. Satış görüşmelerinde tekrar tekrar sorulan soruları, tekliften sonra gelen itirazları ve destek yazışmalarındaki sık soruları listeleyin. Aralarından, cevabını sizin verebileceğiniz ve alıcının karar öncesinde gerçekten takıldığı birini seçin.
Seçtiğiniz sorunu tek cümleye indirin: “[Kim], [satın almadan önce], [şu sorunla] karşılaşıyor.” Kurgusal firmamızda cümle şöyle olur: “Mutfağını yenilemeye karar vermiş ev sahibi, gelen teklifleri birbiriyle karşılaştıramıyor.” Cümleye “mutfak tadilatı” gibi geniş bir konu değil, “teklifleri karşılaştırmak” gibi dar bir iş girsin. Satmadığınız ya da henüz sunmadığınız bir şey için rehber hazırlamayın: sonraki e-postalar yönlendirecek bir yer bulamaz.
2. Sorunun şekline uyan biçimi seçin
Biçimi sorunun şekli belirler. Aşağıdaki tablo beş yaygın biçimi, hangi soruya cevap verdiğini ve hazırlarken nelere dikkat edileceğini özetliyor; örnekler yine kurgusal firmaya ait:
| Biçim | Alıcının sorusu | Dikkat |
|---|---|---|
| Kontrol listesi | “Bir şeyi atlamadan yapmak istiyorum.” Örnek: teklif karşılaştırma listesi | Her madde tek bir işi anlatsın ve işaretlenebilsin |
| Şablon | “Sıfırdan başlamak istemiyorum.” Örnek: keşif görüşmesi not formu | Yanına doldurulmuş bir örnek koyun ve örneğin uydurma olduğunu yazın |
| Hesap tablosu | “Kendi rakamlarımı girip sonucu görmek istiyorum.” | Formülleri açıklayan bir sayfa ve örnek veri ekleyin; sürümünü yazın |
| Kısa rehber | “Nasıl yapılacağını sırayla öğrenmek istiyorum.” | Tek soru, tek yol; her bölümün sonunda yapılacak bir iş olsun |
| Uzun e-kitap | “Konuyu baştan sona anlamak istiyorum.” | En çok emek ister; özgün veri ya da gerçek bir uzmanlık taşımalı |
İçerik hizmetimizin sayfasında e-kitap ve rapor, B2B talep yaratmak için özgün veriye dayalı uzun dokümanlar olarak tanımlanıyor; uzun biçimin ne zaman hak edildiğini bu ölçüt iyi anlatıyor. İlk rehber için bizim önerimiz en küçük biçim: kontrol listesi ya da şablon. Bitirmesi kolaydır, denemesi kolaydır ve gelen tepki işe yararsa genişletilir.
3. Önce ana hattı, sonra metni yazın
Rehberi yazmaya ana hattı soru ve madde olarak yazarak başlayın. Ana hat tek başına işe yarasın: yalnızca onu okuyup giden biri bile bir şey öğrenmiş olsun. Aynı ana hattı sayfada “içinde neler var” bölümü olarak yayınlarsınız; böylece sayfa boş bir vaat olmaktan çıkar.
Metni tek oturuşta bitirilecek kadar kısa tutun. Her bölüm bir soruya cevap versin ve sonunda yapılacak bir iş göstersin. Tasarımda sade kalın: kapakta rehberin adı, kimin için olduğu ve tarihi; içeride kısa paragraflar, rahat okunan yazı boyutu, yalnızca bir şey anlatan görseller. Elinizde olmayan bir müşteri sonucunu ya da rakamı rehbere koymayın; örnek kullanacaksanız “uydurma örnek” diye etiketleyin. Gerçek bir müşteri sonucu kullanacaksanız izin ve onay sürecini vaka çalışması nasıl yazılır yazısında anlattık. Son sayfaya tek bir sonraki adım koyun.
4. PDF’i erişilebilir hazırlayın
Dosyayı dışa aktarmadan önce iki şeyi kontrol edin. W3C’nin PDF18 tekniği, açıklayıcı bir belge başlığının PDF’in başlık (Title) alanına yazılmasını ve bu başlığın pencere ya da sekme çubuğunda gösterilmesi için ilgili ayarın açılmasını anlatıyor. PDF9 tekniği ise başlıkların PDF’in yapısında başlık olarak işaretlenmesini anlatıyor; böylece yardımcı teknoloji kullananlar başlık listesine ulaşıp doğrudan ilgili bölüme atlayabilir. W3C bu teknikleri “WCAG’ı karşılamanın örnek yolları” diye sunuyor ve zorunlu olmadıklarını belirtiyor.
Buna şunları biz ekliyoruz: başlıkları yazı aracında gerçek başlık stiliyle verin, görsellere kısa bir alternatif metin yazın ve belge dilini ayarlayın. Dosyayı dışa aktardıktan sonra klavyeyle gezip başlık listesine bakın. Dosya adı da açıklayıcı olsun: “belge-final-2” yerine rehberin adını taşısın.
5. Rehberin açık mı formlu mu olacağına karar verin
Bu karar hem kimi tanıyacağınızı hem de rehberin aramada görünüp görünmeyeceğini etkiler. Google, dizine ekleyebildiği dosya türleri arasında PDF’i sayıyor. Bu, herkesin ulaşabileceği bir adreste duran PDF’in aramada görünebileceği anlamına gelir; bu bizim çıkarımımızdır, Google’ın sayfası bunu garanti etmez. Aşağıdaki tablo üç seçeneğin ne kazandırıp ne kaybettirdiğini özetliyor; bunlar bizim değerlendirmemizdir ve ölçülmüş bir orana dayanmaz:
| Seçenek | Kazandırdığı | Kaybettirdiği |
|---|---|---|
| Herkese açık, adres istenmez | Daha çok kişi okuyabilir; dosya aramada görünebilir | Okuyanı tanımazsınız |
| Formlu, adres karşılığı | Gerçek bir iletişim yolu ve kimin hangi konuyla ilgilendiği | Formu görüp vazgeçenler olur; tam metin aramada görünmez |
| Ara yol: ana hat sayfada açık, tam dosya formlu | Sayfa aranabilir ve ne alınacağı belli | İki sürümü güncel tutmak gerekir |
Google’ın abonelik ve ücretli içerik sayfası, kayıt gerektiren ve dizine eklenmesini istediğiniz içerik için işaretleme adımlarını anlatıyor ve bu işaretlemenin, ücretli içeriği Google’ın spam politikalarını ihlal eden cloaking uygulamasından ayırt etmeye yardım ettiğini söylüyor. Sayfa bu kılavuzun yalnızca taranmasını ve dizine eklenmesini istediğiniz içerik için geçerli olduğunu da belirtiyor; formun arkasında tutacağınız bir PDF için işaretleme şartı koymuyor. Aynı sayfa, içeriğin tarayıcıya hiç verilmemesini istiyorsanız içeriği tarayıcıya göndermeyen bir uygulama seçmenizi söylüyor. Bizim yorumumuz şu: dosya bağlantısı sayfa kaynağında duruyorsa form onu saklamaz. Formlu olacaksa bağlantı yalnızca form gönderildikten sonra teslim edilsin. Çoğu küçük firma için ara yolu bir başlangıç olarak öneririz.
6. Sayfayı ve formu kurun
Rehberin sayfası tek bir iş yapsın: rehberi anlatsın ve formu göstersin. Sayfada rehberin adı, kimin için olduğu, ana hattın kendisi ve form bulunsun; düzenin genel ilkeleri açılış sayfası rehberinde. Forma yalnızca adresi sorun; başka bir bilgiyi ancak ilk e-postada gerçekten kullanacaksanız ekleyin. Düğmeye eylemi yazın: “Kontrol listesini gönder”.
Formun yanında iki cümle bulunsun: rehber e-postaya gelecek ve bundan sonra ne gelecek. Rehber isteyen kişi rehber istemiştir; bültene ya da tanıtım iletilerine evet dediği buradan çıkmaz. Gmail yönergeleri kayıt olmamış kişilere ileti göndermemenizi ve önceden işaretlenmiş, kullanıcıyı otomatik abone eden kutulardan kaçınmanızı söylüyor. Sonraki iletiler için ayrı ve işaretsiz bir kutu kullanın. Hangi metnin ve hangi kutunun sizin için gerektiği hukuki bir değerlendirmedir; onay kuralları için İYS ve KVKK izinleri rehberine bakın. Gönderimden sonra açılan teşekkür sayfasına rehberin bağlantısını da koyun; e-posta gecikirse kişi beklemeden rehbere ulaşır.
7. Teslim e-postasını ve sonrasını kurun
Rehber formdan hemen sonra gelsin. E-posta kısa olsun: gönderen adı net, konu satırında rehberin adı, tek bir bağlantı ve bundan sonra ne geleceğini söyleyen bir cümle. Bu iletide satış yapmayın. Yeni bir adresle kaydolup iletinin hangi klasöre ve ne kadar sürede geldiğini deneyin.
Sonrasında rehberin konusuna bağlı kısa bir seri gönderebilirsiniz. Her ileti rehberi kullanmaya yardım etsin, serinin sonunda tek ve açık bir davet bulunsun. Gmail yönergeleri yalnızca abone olanlara göndermenizi ve alıcılara abonelikten çıkma seçeneği vermenizi söylüyor; çıkış bağlantısı her iletide olsun. Serinin kurulumu için e-posta otomasyonu nasıl kurulur yazısına bakın.
8. Rehberi gelen taleplere bakarak değerlendirin
Rehberin işi talep getirmektir; indirme bunun ilk halkasıdır. Şu sırayı izleyin: indirme, ardından ilk cevap ya da görüşme isteği, ardından gerçek bir müşteriye dönen başvuru. Her taleple birlikte “hangi rehberi indirdiniz” bilgisini CRM’de ya da bir tabloda tutun; satış ekibi görüşmeye gelen kişinin ne indirdiğini bilsin. Başvuruların ne kadarının müşteriye döndüğünü lead dönüşüm oranı hesaplama aracıyla görebilirsiniz.
Burada evrensel bir eşik vermiyoruz; kendi geçmişinizle karşılaştırın. Az indirilip çok talep getiren rehber, çok indirilip hiç talep getirmeyen rehberden değerlidir. Sonuç zayıfsa sırayla bakın: sorun doğru mu, sayfada ne alınacağı anlaşılıyor mu, teslim e-postası ulaşıyor mu.
Sık yapılan hatalar
- Satışa haber vermemek. Rehberi indiren kişi arandığında ne indirdiğini hatırlamayabilir; arayan kişi de bilmiyorsa görüşme genel bir tanışmaya döner.
- Rehberi bir kez duyurup bırakmak. İlgili blog yazılarının sonundan sayfaya bağlantı verilmezse rehberi kimse bulamaz.
- Güncellemeyi unutmak. Eskiyen bir kontrol listesi, gönderdiğiniz e-postaları da eskitir; tarihi ve sürümü yazın, bir sahibi olsun.
- Başkasının raporunu kendi rehberiniz gibi sunmak. Alıcı bunu fark eder; rehber sizin deneyiminizden ya da sizin verinizden gelsin.
- Sayfanın sahibinin olmaması. Site yenilenince form sessizce bozulabilir; formu ve teşekkür sayfasını ayda bir kendiniz deneyin.
Sık sorulanlar
Lead magnet için e-posta dışında hangi bilgi istenmeli?
Çoğu rehber için adres yeter. Ad ya da şirket gibi bir alanı, ilk e-postada ya da ilk görüşmede gerçekten kullanacaksanız ekleyin. Her ek alan formu biraz daha zorlaştırır.
Rehber PDF mi olmalı, web sayfası mı?
Bu bir tercih; ikisi birlikte de olur. PDF indirilip saklanır, yazdırılır, bir meslektaşa iletilir. Web sayfasının güncellenmesi kolaydır. Ara yolda ana hat web sayfası olur, tam metin PDF olarak kalır.
Rehberi indiren herkese bülten gönderebilir miyim?
Bunu bu yazı karara bağlamaz. Gmail yönergeleri, kayıt olmamış kişilere ileti göndermemenizi söylüyor; hukuki tarafı İYS ve KVKK rehberinde okuyun ve kendi durumunuz için hukukçunuza danışın. Pratikte en temiz yol, bülten için ayrı ve işaretsiz bir kutu koymaktır.
Bugün yapabileceğiniz tek şey şu: son görüştüğünüz birkaç alıcının satın almadan önce sorduğu soruları bir kâğıda yazın ve en sık tekrar edeni seçin. Onu birinci adımdaki cümleye çevirin: kim, satın almadan önce, hangi sorunla karşılaşıyor. Cümle çıktığında rehberin biçimi ve ana hattı büyük ölçüde belli olur.
Kaynaklar
Bu yazı genel bilgi vermek için hazırlandı; hukuki, mali ya da teknik danışmanlık yerine geçmez. Platformlar, kuralları ve mevzuat zamanla değişir; 14 Kasım 2026 tarihinden bu yana değişmiş ya da küçük hatalar içeren bilgiler olabilir. İşinizle ilgili bir karar vermeden önce güncel resmi kaynakları kontrol edin ya da bize yazın.