SPF, DKIM ve DMARC nasıl kurulur: 6 adımda sırayla

Gönderen sistemlerin listesinden tek SPF kaydına, DKIM’den DMARC’ın izleme modundan reddetmeye: alan adı kimlik doğrulamasını teslimatı bozmadan kurma sırası.

· 11 dk okumaE-posta

Kısa cevap

SPF, DKIM ve DMARC şu sırayla kurulur: alan adınız adına ileti gönderen her sistemi listeleyin, tek bir SPF kaydı yazın, her gönderim aracında DKIM’i açın, DMARC’ı p=none ile yayınlayıp raporları okuyun, sonra kademeli olarak karantinaya ve reddetmeye geçin. Bilinen bir hata, ikinci bir SPF kaydı açmaktır.

Bir işletmenin faturaları muhasebe programından, sipariş bildirimleri mağaza yazılımından, bülteni ayrı bir araçtan, form bildirimleri de web sitesinin sunucusundan çıkıyor; hepsi aynı ad@example.com adresiyle. Birinde kayıt eksik olduğunda yalnızca o akıştaki iletiler spam klasörüne düşebilir ve kimse nedenini hemen anlamaz. SPF, DKIM ve DMARC nasıl kurulur diye bakıyorsanız asıl mesele bir sıradır: önce kimin ileti gönderdiğini bilin, sonra kayıtları o listeye göre yazın, en son politikayı sıkılaştırın.

Bu yazı, DNS kayıtlarını yönetebilen biri için altı adımı sırasıyla anlatıyor. Bülten listesi, izin ve içerik tarafı e-posta pazarlaması nasıl yapılır yazısında; alan adının ve DNS’in kimde durduğu alan adı ve hosting seçimi yazısında var, burada tekrar etmiyoruz.

SPF, DKIM ve DMARC kurulumunun altı adımı: önce üç kimlik kaydı, sonra üç DMARC politikasıKimlik kayıtlarıDMARC politikası1Gönderenlistesi2Tek SPFkaydı3Her araçtaDKIM4p=none:izleme5quarantine:karantina6reject:reddet SPF, DKIM ve DMARC kurulumunun altı adımı: önce üç kimlik kaydı, sonra üç DMARC politikasıKimlik kayıtları1Gönderen listesi2Tek SPF kaydı3Her araçta DKIM4p=none: izleme5quarantine: karantina6reject: reddetDMARC politikası
Şekil: Önce gönderen listesi, tek SPF kaydı ve her araçta DKIM hazırlanır; sonra DMARC p=none ile izlenir, karantinaya ve en son reddetmeye geçilir.

Üç kaydın işi

Üçü de alan adınızın DNS’inde birer TXT kaydı olarak yayınlanır ve her biri başka bir soruyu yanıtlar. Aşağıdaki tablo, kayıtların ne söylediğini ve Google’ın gönderen yönergelerinin hangisini kimden istediğini özetliyor.

Kayıt Sade söyleyişle DNS’te nerede durur Google’ın yönergelerinde
SPF “Alan adım adına şu sunucular ileti gönderebilir” listesi Alan adının kendisinde, v=spf1 ile başlayan TXT kaydı Tüm gönderenler SPF ya da DKIM kurmalı
DKIM İletiye eklenen imza; alıcı, DNS’teki açık anahtarla doğrular seçici._domainkey adlı TXT kaydı Aynı satır; kişisel Gmail hesaplarına 1.024 bit ya da daha uzun anahtar gerekir
DMARC SPF ya da DKIM tutmazsa alıcının ne yapacağı ve rapor adresi _dmarc adlı TXT kaydı Günde 5.000 ya da daha fazla ileti gönderenler üçünü birden kurmalı

DMARC’ın “tutmak” dediği şey şudur: iletiyi SPF ya da DKIM doğrulamalı ve doğrulanan alan, iletinin “From:” üstbilgisindeki alanla aynı olmalıdır. Bu ayrıntı, aracın kendi alan adıyla imzaladığı iletilerin neden DMARC’tan geçemeyebileceğini açıklar. Kavramları kısaca hatırlamak isterseniz sözlükte SPF, DMARC ve DNS maddeleri var.

1. Alan adınız adına ileti gönderen her sistemi listeleyin

Gmail’in yönergeleri, SPF kaydında alanınızın tüm e-posta gönderenlerinin bulunmasını ister; kayda girmeyen üçüncü taraf gönderenlerin iletilerinin spam olarak işaretlenme olasılığı daha yüksektir. Web sunucusu, posta sunucusu, form ve üçüncü taraf hizmetler dahil herkesi bulmak için şöyle bir liste çıkarın ve her satıra bir sorumlu yazın:

  • Çalışan postaları (Google Workspace, Microsoft 365 ya da barındırma firmanızın posta kutuları)
  • Bülten ve otomasyon aracı, CRM
  • Mağaza yazılımı: sipariş, kargo, şifre sıfırlama iletileri
  • Web sitesi formları ve eklentileri
  • Muhasebe, rezervasyon, destek ve randevu sistemleri
  • Eski bir araç ya da ajans hesabı

Listeyi tamamlamanın iki yolu var. İlki, her sistemden kendi adresinize bir ileti gönderip iletinin kaynağına bakmaktır; Google’ın DKIM belgesi, iletinin kaynağında DKIM-Signature üstbilgisindeki s değerini bulmanızı söyler; bu, seçicidir. İkincisi, DMARC raporlarıdır (5. adım). IETF’nin DMARC belirtimi de bu noktayı açıkça yazar: karmaşık kurulumlarda bir sunucu gözden kaçabilir ya da bir üçüncü taraf göndericiden haberiniz olmayabilir; izleme modu bu yüzden vardır.

2. Tek bir SPF kaydı yazın

Google’ın SPF belgesine göre bir alan adının tek bir SPF kaydı olabilir; o kayıt başka sunucu ve üçüncü tarafları da yetkilendirebilir. Yani her araç için yeni kayıt açmazsınız, mevcut kayda bir include: eklersiniz. Yalnızca Google Workspace ile ileti gönderen bir alan adının kaydı Google’ın belgesinde şöyle verilir; ikinci bir araç eklenmiş hâli de altta:

example.com.  TXT  "v=spf1 include:_spf.google.com ~all"
example.com.  TXT  "v=spf1 include:_spf.google.com include:mailer.example.net ~all"

İkinci satır, birincinin yerine geçer; ikisini birlikte yayınlamayın. mailer.example.net yerine aracınızın yardım sayfasının verdiği değer gelir. Belgedeki kurallar kısa:

  • v=spf1 kaydın ilk etiketi olmalıdır.
  • all mekanizması listenin sonunda durur; sonrasındaki her şey yok sayılır.
  • ~all, kayıtta olmayan gönderenlerin iletilerini genellikle kabul edip şüpheli işaretler. -all ise bu iletilerin reddedilmesine yol açabilir ve kayıt yanlışsa daha fazla ileti spam’e gidebilir. -all kullanıyorsanız belge, gönderenleri bulmak için DMARC raporlarını önerir.
  • Kayıt, diğer alanlara ya da sunuculara 10’dan fazla başvuru (arama) içermemelidir.

Kaydı alan adı sağlayıcınızdaki DNS yönetim sayfasında TXT olarak ekleyin; adımlar sağlayıcıya göre değişir.

3. Her gönderim aracında DKIM’i açın

DKIM’de iki anahtar vardır: gönderen sunucuda duran özel anahtar her iletiye imza ekler, DNS’e yazdığınız açık anahtar o imzayı doğrulatır. Her araç kendi anahtarını üretir, bu yüzden bu adım araç araç tekrarlanır. Google Workspace örneğinde Türkçe arayüzdeki yol şöyledir:

  1. Yönetici Konsolu’nda Menü, Uygulamalar, Google Workspace, Gmail yolundan E-posta kimlik doğrulaması sayfasını açın.
  2. Seçili alan menüsünden alanı seçip Yeni Kayıt Oluştur düğmesini tıklayın.
  3. Alan sağlayıcınız destekliyorsa 2048 bit anahtarı, desteklemiyorsa 1024 bit anahtarı seçin; önek seçici varsayılan olarak google gelir.
  4. Pencerede gösterilen DNS ana makine adı ve TXT kaydı değerini kopyalayıp alan adı sağlayıcınızda TXT kaydı olarak ekleyin.
  5. Kayıt yayına çıkınca aynı sayfada Kimlik doğrulamasını başlat’ı tıklayın. Durum, “DKIM ile e-postanın kimliği doğrulanıyor” olarak değişir.
google._domainkey.example.com.  TXT  "v=DKIM1; k=rsa; p=ANAHTAR"

Google’ın belgesindeki ayrıntılar: kuruluşunuzda Gmail’i etkinleştirdikten sonra anahtarı alabilmek için 24 ila 72 saat beklemeniz gerekir. DNS’e eklenen anahtarın çalışması 48 saate kadar sürebilir ve her alan adı için ayrı anahtar gerekir. Doğrulamayı kendinize ileti göndererek yapamazsınız; Gmail ya da Google Workspace kullanan başka birine gönderip iletinin üstbilgisine bakın. Giden ağ geçidi kullanıyorsanız ayarların DKIM’i engellemediğinden emin olun; belge, her iletiye altbilgi eklemenin bir örnek olduğunu söyler.

Google dışındaki araçların arayüz adlarını burada yazmıyoruz; her aracın alan adı doğrulama ekranı farklıdır. Aracın yardım sayfasındaki adımları izleyin, çıkan kaydı yine aynı DNS sayfasına ekleyin.

4. DMARC’ı izleme modunda yayınlayın

Google, SPF ve DKIM’i DMARC’tan en az 48 saat önce kurmanızı ister. IETF belirtimi de sırayı aynı kurar: SPF, DKIM ve rapor posta kutusu hazırken DMARC kaydı yayınlanır ve çoğu alan sahibi p=none ile başlar. Rapor adresi olarak kendi posta kutunuzu değil, bu iş için ayrı bir adres açın; raporlar her gün gelir.

_dmarc.example.com.  TXT  "v=DMARC1; p=none; rua=mailto:dmarc-raporlari@example.com"

p=none alıcıdan iletileri her zamanki gibi teslim etmesini ister; Google’a göre iletilerin reddedilme ya da spam’e düşme riski yoktur. Gmail’in yönergeleri, günde 5.000 ya da daha fazla ileti gönderenler için DMARC politikasının “none” olabileceğini de belirtir. Bu adımı bir hafta sürdürün.

5. Raporları okuyun

Google, ilk hafta raporları her gün incelemenizi önerir ve bir haftanın genellikle tüm posta akışlarınızı temsil eden veriyi toplamaya yettiğini söyler. IETF belirtimine göre raporları insan da okuyabilir, ama biçimleri nedeniyle makineyle ayrıştırılmaları önerilir; belirtim, bunu yapan birçok üçüncü taraf hizmetin bulunduğunu da yazar. Küçük bir işletme için en rahat yol, bu hizmetlerden birine rapor adresini vermektir.

Okurken her kaynak için aynı üç soruyu sorun:

  1. Bu kaynağı tanıyor muyum? Listede yoksa kim olduğunu bulun.
  2. Tanıdığım bir araçsa SPF ya da DKIM’den en az biri hizalı olarak geçiyor mu?
  3. Geçmiyorsa nedeni ne: SPF kaydında yok mu, DKIM kapalı mı, “From:” alanı farklı mı?

Her düzeltmeden sonra raporun yeni hâline bakın. Tanımadığınız ve geçmeyen kaynak varsa, sıkılaştırınca engellenmesini istediğiniz tam da odur.

6. Karantinaya ve reddetmeye kademeli geçin

Google’ın önerisi: izleme modunda en az bir hafta kalın, giden iletilerde sorun görmüyorsanız küçük bir yüzdeyle quarantine politikasına geçin, yüzdeyi zamanla %100’e çıkarın. Belgenin örnek kaydı pct=5tir.

_dmarc.example.com.  TXT  "v=DMARC1; p=quarantine; pct=5; rua=mailto:dmarc-raporlari@example.com"

Karantinada DMARC’ı geçemeyen iletiler alıcının spam klasörüne gider ve alıcılar onları inceleyebilir. reject ise geçemeyen iletilerin alıcı sunucularca reddedilmesi ve hiç teslim edilmemesi demektir; Google bunu bir uyarıyla belirtir. Bu yüzden rejecte ancak karantina sırasında rapor temiz kaldıktan sonra geçin.

Bir güncelleme: Mayıs 2026’da yayımlanan RFC 9989, pct etiketini kaldırdı; yerine test işareti olan t etiketini getirdi ve 0 ve 100 dışındaki pct değerlerinin çoğunlukla doğru uygulanmadığını, hatanın da uygulamadan uygulamaya değiştiğini yazdı. Google’ın belgesi yüzdeli geçişi hâlâ önerdiği için yukarıdaki kayıt geçerlidir; ama pct=5 yazmanız her alıcının iletilerin yalnızca %5’ine karantina uygulayacağı anlamına gelmez. Karantinaya, tanıdığınız bütün kaynaklar raporlarda DMARC’tan geçtikten sonra geçin ve sonucu raporlarda izleyin. Aynı belirtim, kullanıcıları e-posta listelerine yazı gönderen alan adlarının reject yayınlamamasını söylüyor; yayınlayacaklarsa önce en az bir ay none, ardından eşit süre quarantine kullanmalarını öneriyor.

Teslimatı bozan hatalar

  • İki SPF kaydı. Google’ın SPF belgesine göre her alan adı için tek SPF kaydı olur. Yeni araç eklerken ayrı bir TXT kaydı açmak bu kuralı bozar; mevcut kaydı düzenleyin.
  • Yeni gönderici SPF’e eklenmedi. Yeni bir araca geçtiğinizde kaydı güncellemezseniz o araçtan giden iletilerin spam olma olasılığı artar. Kullanmadığınız araçları kayıttan çıkarmak da iyi bir alışkanlıktır. Klaviyo ve HubSpot karşılaştırması gibi bir araç değişimi planı varsa kayıtlar o planın parçasıdır.
  • 10 başvuru sınırının aşılması. Her include: başka bir alana başvurudur; araç sayısı arttıkça sınıra yaklaşılır.
  • -all ile erken sertleşmek. Kayıt eksikse ya da yanlışsa meşru iletiler de spam’e gidebilir.
  • DMARC’ı SPF ve DKIM’den önce açmak. Google, DMARC’tan en az 48 saat önce SPF ve DKIM’in kurulmasını ister.
  • Raporlara bakmadan reject yazmak. Tanımadığınız bir meşru gönderici engellenir.
  • Raporları kişisel kutuya yönlendirmek. Raporlar her gün gelir; kişisel kutuda kaybolur ve okunmaz.

Sık sorulanlar

Küçük bir işletmenin de DMARC kurması gerekir mi?

Google’ın yönergeleri kişisel Gmail hesaplarına ileti gönderen herkesten SPF ya da DKIM ister; DMARC’ı da günde 5.000 ya da daha fazla ileti gönderenlerden zorunlu tutar. Yine de Google, alanlarınızda her zaman üçünü birden kurmanızı önerir. İzleme modundaki bir DMARC kaydı iletilere dokunmaz, yalnızca rapor getirir.

Üçünü kurmak e-postaların spam’e düşmesini tamamen engeller mi?

Hayır. Kimliği doğrulanmayan iletilerin spam sayılma ya da reddedilme olasılığı daha yüksektir; ama Gmail’in yönergeleri bunun yanında spam şikâyet oranı, tek tıkla abonelikten çıkış ve geçerli DNS kayıtları gibi başka koşullar da sayar. Kimlik doğrulaması gerekli koşuldur, tek başına yeterli değildir. Kayıtlar tamamsa sıradaki işler şikâyet oranı, liste sağlığı ve gönderim hacmidir; adımları e-posta teslim edilebilirliği yazısında topladık.

Kayıtlar ne kadar sürede çalışır?

Google, DNS’e eklenen DKIM anahtarının çalışmasının 48 saate kadar sürebileceğini, DMARC’tan önce de SPF ve DKIM için en az 48 saat beklemenin gerektiğini yazar. Kayıt yazdıktan hemen sonra sonuç görmeyi beklemeyin.

Bugün tek başınıza yapabileceğiniz adım

Bir tabloya alan adınız adına ileti gönderen her sistemi yazın, yanına sorumlu kişiyi ve DKIM’in açık olup olmadığını ekleyin. Sonra DNS’i yöneten kişiden alan adınızdaki TXT kayıtlarının listesini isteyin ve v=spf1 ile başlayanları sayın; birden fazlaysa ilk işiniz onları tek kayıtta birleştirmektir. Bu iki kontrol, kalan adımların hangi sırayla ve ne kadar hızlı ilerleyeceğini belirler.

E-posta ve CRM hizmetimizde teslim edilebilirlik kapsamında SPF, DKIM, DMARC ve gönderim itibarı takibi var; alan adınızın DNS ayarlarına erişim sağlanamıyorsa teslim edilebilirliği düzeltemiyoruz. Akış kurulumundan önce bu kayıtların hazır olması gerektiğini e-posta otomasyonu nasıl kurulur yazısında da anlattık.

Kaynaklar

Bu yazı genel bilgi vermek için hazırlandı; hukuki, mali ya da teknik danışmanlık yerine geçmez. Platformlar, kuralları ve mevzuat zamanla değişir; 11 Kasım 2026 tarihinden bu yana değişmiş ya da küçük hatalar içeren bilgiler olabilir. İşinizle ilgili bir karar vermeden önce güncel resmi kaynakları kontrol edin ya da bize yazın.

Diğer yazılar

Projenizi
anlatın.

Formu doldurun ya da doğrudan yazın; görüşme gününü birlikte belirleriz.

İlk görüşmeyi Detmore’un kurucusu Deniz Sezer yapar.

İlk görüşme ücretsiz · Bir iş gününde yanıt · 2 ila 3 günde yazılı teklif · NDA hazır

Neye ihtiyacınız var? birden fazla seçebilirsiniz

Ad, e-posta ve telefon zorunludur.

İletişim

Bir iş günü içinde dönüyoruz.